تورها

شانزه لیزه: تفرجگاه پاریس | مشاور سفر لوکس

توسط ریک استیوز ، 30 نوامبر سال 2020

از آنجا که مجبور شده ایم سفرهای خود را به دلیل بیماری همه گیر به تعویق بیندازیم ، من معتقدم که دوز هفتگی خواب دیدن می تواند داروی خوبی باشد. در اینجا یادآوری سرگرمی است که در انتهای دیگر این بحران در اروپا انتظار ما را می کشد.

وقتی در پاریس هستم یک آیین برگزار می کنم: از کابری ام می خواهم که دو بار مرا به طاق پیروزی برساند ، سپس مرا پیاده می کند تا در بلوار بزرگ شهر ، شانزه لیزه قدم بزنم.

ما در یک دایره بزرگ ترافیکی فرو می رویم ، جایی که ده بلوار بزرگوار در این قوسی ترین قوس های پیروزی جمع می شوند. مانند داوران در اردوگاه گلادیاتورها ، پلیس های راهنمایی و رانندگی نیز در هر ورودی این سیرک ترافیکی مستقر هستند و به آنها ماشینهای مشتاق را وارد می کنند.

در این بازدید ، پس از اینکه به سختی از تصادف جلوگیری کردم ، کابین من را آرام می کند و می گوید: “در پاریس ، یک راننده خوب فقط خراش می خورد ، نه فرورفته است.” در حالی که می خواهم کمربند ایمنی خود را از دست بدهم ، می گویم: “هر چند دقیقه یک بار باید یک حادثه رخ دهد.” وی توضیح می دهد ، “در صورت تصادف در اینجا ، هر راننده به طور مساوی مقصر در نظر گرفته می شود. این تنها جایی است كه در پاریس قضاوت نمی شود. بدون توجه به شرایط ، شركت های بیمه هزینه های 50-50 را تقسیم می كنند.” در حالی که لحظه ای در مسیر داخلی متوقف شده ایم ، من پول می دهم و بیرون می پردم.

من آماده قدم زدن در شانزه لیزه هستم. من دوست دارم آن را با صدای بلند بگویم: shahn-zay-lee-zay. این بزرگترین بلوارها در پاریسی ترین پاریس است: پیاده روهای پراکنده ، هشت پاچه های شیک که آرایش شده اند ، ماشین های مفهومی که در پنجره های نمایشگاه چشمک می زنند و ماکارون های پاستیل در کافه های بزرگ.

عشق مشخص پاریس به قدم زدن (سه گانه با شکوه پیاده روی ، خرید از پنجره و جرعه بلند) از قرن نوزدهم پررونق ، با فراوانی اوقات فراغت و پول نقد در طبقه بالا ، آغاز می شود. با هوایی اشرافی ، می توانم به آرامی در سراشیبی به میدان عظیم و تاریخی بنام میدان کنکورد برسم. این بلوار آخرین مکان رژه کشور است که در آن رویدادهای مهم رخ می دهد: فینال تور دوفرانس ، رژه های روز باستیل و جشن های سال نو.

در سال 1667 ، لوئی چهاردهم اولین بخش شانزه لیزه را باز کرد: گسترش کوتاه باغ Tuileries که به کاخ ورسای منتهی می شود. شانزه لیزه به زودی محلی برای سفر دریایی در کالسکه شما شد. امروز نیز وجود دارد – می توان ترافیک را حتی در نیمه شب متوقف کرد.

یک قرن پس از لوئی چهاردهم ، صحنه کافه از راه رسید. کافه ها برای توطئه برای به اشتراک گذاشتن ایده ها و طرح انقلاب ها ، هم برای لذت جویان و هم متفکران پاریسی ایده آل بودند. این فضای نوشیدن قهوه امروز در میان بوتیک های پاپ آپ و فروشگاه های بزرگ موسیقی زنده مانده است. دو کافه Le Fouquet’s و Ladurée از بهترین کافه های پاریس هستند و به خاطر ماکارون های خوشمزه و خوشمزه خود محبوب هستند.

تا دهه 1960 ، این بلوار با ظرافت خالص پاریس همراه با هتل ها ، کافه ها و اقامتگاه های عالی بود. مردم محلی در واقع لباس می پوشند تا در اینجا قدم بزنند. سپس ، در سال 1963 ، دولت ، كه می خواست متابولیسم تجاری محله را افزایش دهد ، مترو را برای اتصال شانزه لیزه و حومه شهر آورد. ناگهان طبقه کارگر به راحتی دسترسی پیدا کرد. و بم – آنجا محله می رود.

ورود مک دونالد شوک دیگری بود. در ابتدا فقط قوسهای سفید رنگی که روی پنجره نقاشی شده بود مجاز بود. امروز ، همبرگر مشترک با صندلی های با کیفیت کافه و جعبه های گل شیک به پیاده رو می ریزد.

نوبل شانزه لیزه ، که در سال 1994 احیا شد ، دارای نیمکت های خیابانی ، چراغ ها و ارتشی از کارگران مناسب سبز ، مجهز به اسکرابرهای فن آوری پیشرفته است. برای ایجاد پیاده روهای وسیع ، دو خط ترافیک با هم معامله شد. و درختان چنار (نوعی چنار که علی رغم آلودگی در شهرهای بزرگ رشد می کند) فضایی پر برگ را فراهم می کند.

وقتی قدم می زنم ، متوجه اشتهای فرانسوی برای اوقات خوبی می شوم. سرسرای مشهور لیدو ، بزرگترین کاباره پاریس ، دارای عکسهای لگی و یک ویدئوی تبلیغاتی دارای درجه رکورد R است.

ساختمان مجاور Club Med یادآور تعهد فرانسه به تعطیلات است. از سال 1936 ، طبق قانون ، کارمندان فرانسه از یک ماه مرخصی استحقاقی برخوردار شده اند. فرانسوی ها که اکنون پنج هفته مرخصی استحقاقی دارند ، اطمینان حاصل کنند که اوقات فراغت زیادی دارند.

در شانزه لیزه ، خریدها به پایان می رسد و پارک در یک حلقه بزرگ ترافیکی به نام Rond-Point آغاز می شود. از اینجا ، مستقیماً در آخرین بخش بلوار تا میدان کنکورد قرار دارد. قطعه اصلی آن زمانی گیوتین خونین بود اما هم اکنون ابلیسک ۳۳۰۰ ساله لوکسور است. این هدیه به پادشاه فرانسه در دهه 1830 از مصر به اینجا حمل شد.

من در سایه آن ابلیسک با پشت به لوور ، زمانی بزرگترین کاخ اروپا و اکنون بزرگترین موزه آن ، ایستاده ام. با نگاهی به این بلوار نهایی تا طاق پیروزی ، نمی توانم به جاروبرقی تاریخ فرانسه … و طعم آن ماکارونهای دلچسب فکر کنم.

این مقاله از کتاب جدید ریک اقتباس شده است ، به عشق اروپا.

ریک استیوز (www.ricksteves.com) کتابهای راهنمای اروپا می نویسد ، میزبان برنامه های سفر در تلویزیون و رادیو عمومی و تورهای اروپایی است. شما می توانید Rick را از طریق ایمیل ارسال کنید [email protected] و وبلاگ او را دنبال کنید فیس بوک.

مقالات مرتبط

موسیو جورج ، با طراحی آنوسکا همپل ، در پاریس افتتاح می شود

لو بریستول پاریس برای رونمایی از سوئیت جدید ، باغ در سپتامبر

سوئیت های پاریس: شیک Pieds-à-Terre

Les Hôtels d’en Haut سه هتل در Luberon ، فرانسه خریداری می کند

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *